club, niemand hem ooit
elders gezien had. Hij bracht zijne dagen door met lezen en whisten. Bij
dit spel, waarbij niet gesproken wordt en dat dus geheel overeenstemde
met zijn karakter, won hij meest altijd, maar die winst stak hij niet op;
hij bestemde ze voor liefdadige doeleinden. Bovendien gaf Fogg steeds
doorslaande blijken dat hij speelde om het spel maar niet om de winst.
Het spel was voor hem een strijd, een worsteling tegen moeielijkheden,
maar eene worsteling zonder beweging, zonder zich te verplaatsen,
zonder zich te vermoeien en dat kwam volkomen met zijn inborst
overeen.
Phileas Fogg had, zoover men wist, geen vrouw of kinderen--wat den
besten kan gebeuren--en ook geen bloedverwanten of vrienden, wat
zeker minder algemeen voorkomt. Hij leefde alleen in zijn huis in
Saville Row, waar niemand ooit tot hem doordrong. Zijn huiselijk
leven was dus volkomen onbekend. Aan een enkelen knecht had hij
genoeg. Hij ontbeet en dineerde in zijn club op dezelfde, met
chronometrische juistheid afgepaste uren, in dezelfde zaal, aan dezelfde
tafel, nooit zijne collega's onthalende of vreemde gasten noodigende.
Hij ging naar zijn huis alleen om te slapen, precies te middernacht,
zonder ooit gebruik te maken van de goed ingerichte slaapvertrekken,
die de club ter beschikking houdt van hare leden. Van de vier en
twintig uren bracht hij er tien door in zijne woning met slapen of de
zorg voor zijn toilet. Als hij wandelde, was het altijd met denzelfden
tred in de voorzaal met ingelegden vloer of in de galerij om het huis,
waarover een glazen dak zich uitstrekte, rustende op ionische
kolommen van rood porfier. Als hij ontbeet of dineerde was het steeds
uit de keuken, de spijskamer, den kelder, den vischvijver en het
roomhuis der club, die het beste van hun voorraad voor zijne tafel
opleverden; het waren de bedienden uit de club, deftig in het zwart
gekleede personen met vilten zolen onder hunne schoenen, die de
spijzen opbrachten in het eigen servies der club en op het eigen fijn
damast tafellaken plaatsten; de kristallen glazen, eigen model van de
club, bevattende zijn sherry, zijn portwijn en zijn bordeaux, vermengd
met kaneel en aromatische kruiden; eindelijk was het ijs der club, met
groote kosten uit de amerikaansche meren aangevoerd, dat zijne
dranken bewaarde en frisch hield.
Als op deze wijze te leven iets zonderlings heeft, die zonderlingheid
heeft toch hare goede zijde.
Het huis in Saville Row was niet buitengewoon prachtig, maar
onderscheidde zich door bijzonder gemakkelijke inrichting. De nooit
wisselende gewoonte van den heer des huizes maakten dat de dienst
zeer gemakkelijk te verrichten was. Phileas Fogg eischte slechts van
zijn eenigen bediende eene stiptheid en eene regelmatigheid zonder
wederga. Den dag, waarop wij hem het eerst ontmoeten, den 2den
October, had hij zijn knecht James Forster uit zijn dienst ontslagen,
omdat deze zich aan het misdrijf had schuldig gemaakt, dat hij hem
scheerwater had gebracht van 88 graden Fahrenheit in plaats van 86
graden, en hij wachtte diens opvolger tusschen elf uur en half twaalf.
Phileas Fogg zat in zijn leunstoel, de beenen tegen elkander gesloten
als een soldaat op een parade, de handen rustende op zijn knieën, het
bovenlichaam recht op, het hoofd stijf en starend op de pendule, een
zeer samengesteld uurwerk, dat uren, minuten, seconden, dag der week,
datum en jaartal aanwees. Als het half twaalf sloeg, moest Fogg,
krachtens zijne dagelijksche gewoonte, zijn huis verlaten en zich naar
de Reform-club begeven.
Op dit oogenblik werd aan de deur van zijn klein salon geklopt en
James Forster, de ontslagen knecht, trad binnen.
"De nieuwe bediende," zeide hij.
Een man van dertig jaar kwam binnen en groette.
"Gij zijt een Franschman en heet John?" vroeg Phileas Fogg.
"Jean, met uw welnemen," antwoordde de binnenkomende, "Jean
Passepartout, een naam, dien ik behouden heb en dien ik verwierf door
mijn talent, om mij in alle omstandigheden te schikken. Ik geloof dat ik
een eerlijke jongen ben, mijnheer, maar ik moet oprecht zijn en u
zeggen, dat ik van alles bij de hand heb gehad. Ik ben reizend zanger
geweest, oppasser in een paardenspel, ik heb op het trapèze gewerkt als
Léotard en koord gedanst als Blondin; toen ben ik onderwijzer in de
gymnastiek geworden, ten einde meer partij van mijne talenten te
trekken en eindelijk was ik sergeant bij de pompiers te Parijs. Ik heb
onder mijne papieren hoogst belangrijke brand-rapporten. Maar sedert
vijf jaren heb ik Frankrijk verlaten en daar ik het huiselijk leven
genieten wilde, ben ik kamerdienaar in Engeland geworden. Thans ben
ik zonder betrekking en daar ik vernomen heb, dat de heer Phileas Fogg
de meest stipte en minst onbestendige man uit het vereenigd koninkrijk
is, ben ik zoo vrij mij bij u aan te bieden, in de hoop hier rustig te leven
en zelfs mijn naam van Passepartout te vergeten."
"Passepartout bevalt mij,"
Continue reading on your phone by scaning this QR Code
Tip: The current page has been bookmarked automatically. If you wish to continue reading later, just open the
Dertz Homepage, and click on the 'continue reading' link at the bottom of the page.